Masz czas dla wszystkich. Tylko nie dla siebie.

Próbowałaś już. Planner, aplikacja, wstawanie pół godziny wcześniej. I zwykle to nawet działa — dom chodzi sprawniej. Tylko Ty dalej nie masz nic swojego.

W Waszym domu każda godzina ma właściciela. Praca ma swoje ramy, szkoła ma dzwonek, trening dziecka ma stałą porę. Twój czas jest jedyny, który jest „wolny" — czyli ten, z którego wszyscy biorą, kiedy coś wyskoczy.

Zmienić musi się co innego: nie to, jak planujesz swój czas, tylko to, że przestaje być czasem do wzięcia.

Nie obiecuję Ci nowego życia w siedem dni. Ani tego, że nagle przestaniesz być zmęczona, że wszystkie problemy znikną albo że partner sam z siebie zacznie robić zakupy.

Obiecuję coś bardziej przydatnego: konkretne narzędzia, dzięki którym zaczniesz zauważać swoje potrzeby i robić dla nich miejsce. Krok po kroku, w życiu, które już masz.

„Kupiłam trochę z ciekawości, bo miałam już kilka poradników o organizacji i żaden na dłużej nie pomógł. Tutaj zrobiłam to ćwiczenie z wypisaniem wszystkiego, co mam w głowie. Wyszło mi prawie dwie strony. I dopiero wtedy zrozumiałam, dlaczego wieczorem jestem tak wykończona, mimo że przecież «nic wielkiego» się nie wydarzyło. Od tego zaczęłam część rzeczy oddawać mężowi. Niby prosta rzecz, a wcześniej nawet nie wiedziałam, że można tak do tego podejść."

„Najbardziej przydały mi się gotowe zdania do rozmowy z mężem. Zawsze kiedy próbowałam powiedzieć, że jestem przemęczona, kończyło się na «przecież też jestem zmęczony». Tym razem powiedziałam dokładnie to, co było w poradniku. Bez tłumaczenia się i bez wyliczania, kto robi więcej. Pierwszy raz naprawdę się dogadaliśmy. Teraz część rzeczy robi już sam, bez pytania mnie co i kiedy."

„Myślałam, że ten poradnik będzie kolejną listą rzeczy, które powinnam robić lepiej. A dostałam dokładnie odwrotnie. Najbardziej zostało ze mną to, że nie muszę wszystkiego ogarniać sama tylko dlatego, że jestem mamą. Zaczęłam od jednej rzeczy — przestałam sprawdzać wieczorem plecaki dzieci po kilka razy. I co ciekawe, nic się nie zawaliło."

„Przeczytałam go w kawałkach, głównie wieczorami, ale już po kilku dniach zauważyłam różnicę. Wcześniej rano miałam w głowie milion rzeczy: śniadanie, dzieci, praca, zakupy, lekarz, pranie… Teraz zapisuję wszystko w jednym miejscu zamiast pamiętać o tym cały czas. Najbardziej zaskoczyło mnie to, że mam więcej spokoju, a niekoniecznie więcej czasu. I właśnie tego chyba najbardziej potrzebowałam."

„Nie spodziewałam się, że akurat rozdział o poczuciu winy tak mnie ruszy. Zawsze miałam wrażenie, że jeśli czegoś nie zrobię sama, to znaczy, że zawodzę jako mama albo pracownica. W zeszłym tygodniu pierwszy raz poprosiłam męża, żeby ogarnął dzieci rano, bo miałam ważne spotkanie. Bez poczucia winy. I chyba to jest dla mnie największa zmiana."